Praga - główny dworzec kolejowy

Jednak wraz ze wzrostem znaczenia transportu kolejowego pierwotny budynek wkrótce przestał spełniać swoją pojemność. Na początku XX wieku zdecydowano się zatem na jego przebudowę i rozbudowę. W konkursie architektonicznym zwyciężył projekt Josefa Fanta, twórcy nowego budynku w stylu secesyjnym. Budowa trwała w latach 1901–1909, a efektem było imponujące dzieło, które do dziś podziwiamy.

Dominującym elementem całego kompleksu jest budynek Fant, uznawany za jeden z najpiękniejszych budynków secesyjnych w Pradze.

Na początku 2024 roku zakończono gruntowną przebudowę budynku Fanty, przywracając mu pierwotny blask. Odrestaurowano elewacje, witraże, dekoracje sztukatorskie i inne elementy wyposażenia wnętrz. Dziś możemy podziwiać tę secesyjną perłę w całej okazałości.

Jednak do niektórych pomieszczeń można wejść wyłącznie podczas zamówionych wycieczek z przewodnikiem.

Hol główny zachwyca przeszklonymi sklepieniami, wysokimi sufitami i marmurową podłogą, sprawiając wrażenie przestrzeni teatralnej. Światło przenikające przez witraże tworzy grę kolorów i cieni, która nadaje wnętrzu magiczną atmosferę.

Szklane sklepienie nad salą główną to arcydzieło sztuki szklanej. Jego konstrukcja składa się ze stalowych belek i szklanych wypełnień z motywami ozdobnymi. Witraże przedstawiają alegoryczne postacie i symbole celebrujące postęp technologiczny i transport.

Ta urokliwa secesyjna przestrzeń pierwotnie służyła jako poczekalnia dla pasażerów I. i II. zajęcia. Ozdobiony jest bogatą dekoracją sztukateryjną sufitu i połączonymi elementami plastikowymi. Ściany i sufit sali zdobi bogata sztukateria z motywami roślinnymi i geometrycznymi, typowa dla stylu secesyjnego.

Ciekawostką jest to, że jako jedyna część zabytkowego skrzydła północnego posiada strop płaski, gdyż wszędzie indziej strop posiada sklepienie kolebkowe.

Okazała sala o łącznej powierzchni 356 m2 pierwotnie pełniła funkcję restauracji I i II. zajęcia. Monumentalną przestrzeń ze sklepieniem kolebkowym i lunetami zdobią kolorowe witraże z motywem skrzydlatego koła, symbolu kolei.

Podczas odbudowy na ścianie odnaleziono malowany, złocony herb I Rzeczypospolitej z napisem „Prawda zwycięża”. Po ogłoszeniu niepodległej Czechosłowacji w październiku 1918 r. tym godłem miał zostać powitany TG Masaryk jako pierwszy prezydent Czechosłowacji po powrocie z wygnania.

Pod godłem umieszczono replikę monumentalnego zegara z epoki.

Dziś pięknie odrestaurowana sala służy jako wielofunkcyjna przestrzeń dla różnorodnych wydarzeń. Hol oświetlają oryginalne mosiężne żyrandole w stylu secesyjnym, uzupełnione nowoczesnymi regulowanymi reflektorami wzdłuż obwodu ścian. Istnieje możliwość komercyjnego wynajmu.

Z sali Fanta na północ prowadzi korytarz ze sklepieniem kolebkowym i bogatym malowidłem. Na ścianach alegoryczne maski przedstawiające poszczególne kontynenty. Warto zwrócić uwagę także na repliki lamp z epoki, pięknie odrestaurowane dekoracje sztukatorskie oraz obrazy z motywami roślinnymi.

Na końcu korytarza znajduje się Sala Kolumnowa, będąca prawdziwą perłą czeskiej architektury secesyjnej. Miała pełnić funkcję poczekalni i restauracji III. Zajęcia. Odwiedzających zachwyci bogata dekoracja sztukateryjna i dobrze zachowane kolorowe witraże z motywem secesji.
Nazwa sali wynika z faktu, że całą monumentalną przestrzeń podzielono czterema masywnymi filarami.

Postacie kobiece na czterech głównych filarach przypominają cztery pory roku. Kolumny boczne zdobią alegoryczne postacie przedstawiające myślistwo, rybołówstwo, pracę w polu i gospodarstwie rolnym.

Na kolumnach zachowały się oryginalne mozaiki ceramiczne z Rakovnickiej Šamotki. Zachowały się w nienaruszonym stanie, mimo że w połowie XX wieku działała tu restauracja dworcowa.

Bezpośrednio pod kopułą budynku Fant, w korytarzu prowadzącym na perony, znajduje się „Pomnik Pożegnania”. Jest to wierna replika drzwi drewnianych z poszyciem zewnętrznym z wagonu III. klasy pociągów pasażerskich Wraz z tablicą pamiątkową upamiętniają uratowanie 669 dzieci żydowskich. Wyjechali z Pragi w 1939 roku dzięki bohaterskiemu czynowi Sir Nicholasa Wintona i uniknęli śmierci w niemieckich obozach koncentracyjnych. Uroczyste odsłonięcie odbyło się 27 maja 2017 r.

W korytarzu prowadzącym na perony, naprzeciw Pomnika Pożegnania, znajduje się tablica pamiątkowa z białego marmuru z portretem amerykańskiego prezydenta Woodrowa Wilsona, który przyczynił się do powstania Czechosłowacji. Tablicę odsłonięto 16.11.1990 w obecności prezydenta USA George'a Busha. To także nadało stacji honorowy tytuł „Stacja Prezydenta W. Wilsona”.

Na pierwszym peronie znajduje się ruchomy pomnik z brązu, pomnik i tablica poświęcona Nicolasowi Wintonowi, który ocalił setki żydowskich dzieci przed niemieckim okupantem. W 1939 roku Winton uratował 669 dzieci przed wywózką do obozów koncentracyjnych, organizując ich wyjazd do Anglii. Dzieci nigdy więcej nie zobaczyły rodziców, ponieważ zostali zamordowani w niemieckich obozach koncentracyjnych. Pomnik poświęcony jest także 15 131 dzieciom zamordowanym w obozach koncentracyjnych.
Na sąsiednim budynku znajdują się tablice pamiątkowe poświęcone pracownikom kolei, którzy zostali zamordowani w czasie okupacji niemieckiej.

W latach 70. wybudowano nową halę odpraw przed i pod zabytkowym budynkiem, który w 1974 r. został podłączony do stacji metra. Dziś większość spieszących się pasażerów nawet nie zauważa nad nimi secesyjnej perełki. Oglądając panele z odjazdami pociągów, kojarzyć się może z modelem budynku zbudowanym z zestawu LEGO.