Beklimming naar Corno Grande (2912 m)

Op weg naar de berg passeren we het pittoreske heuveldorp Castel del Monte. Het is een middeleeuws en renaissancedorp op ongeveer 27 km van de stad L'Aquila in het noorden van de regio Abruzzo.

Het dorp ligt in het hart van het Gran Sasso-gebergte, op een steile helling onder de bergtoppen nabij het Campo Imperatore-plateau, tegenover het fort Rocca Calascio en dicht bij Monte Sirente in het Nationaal Park Gran Sasso e Monti della Laga. Filmmakers maakten de plek ook beroemd toen ze hier verschillende iconische films opnamen, zoals The Hawk Woman (1985) en The American (2010).

Deze hoogste berg van de Apennijnen is een majestueus dominant kenmerk van het landschap en rijst op vanaf een afstand als we hem naderen door de vlakte van het NP Gran Sasso e Monti della Laga.

De naam, Corno Grande, komt uit het Italiaans en betekent „grote hoorn“.

Het begin van de klim leidt vanaf het Campo Imperatore hotel, waar u uw auto gratis kunt parkeren (we kwamen 's ochtends aan en parkeerden een paar meter onder het hotel langs de weg). Verschillende kabelbanen leiden vanaf het hotel in verschillende richtingen, aangezien de locatie in de winter wordt gebruikt om te skiën.
Het plan voor vandaag is een eendaagse beklimming met een hoogte van ongeveer 800 meter boven zeeniveau, en mapy.cz schat de tijd naar de top op 2,5 uur, waar we ons ook aan hebben gehouden.

Terwijl we vanuit het hotel het kronkelende steenachtige pad steil omhoog klimmen, ontvouwen zich langzaam de uitzichten op het Gran Sasso-plateau onder ons. We reden over de vlakte en kampeerden hier na de wandeling. Het is werkelijk een unieke plek waar je diverse dieren kunt aantreffen zoals de wilde kat of de berggems, die wij ook gelukkig hebben gezien.

Het park heeft een oppervlakte van 1.413 km2 en werd opgericht in 1991. De vlakte van Gran Sasso NP rijst op uit het Campo Imperatore-plateau op een hoogte van 1.800 meter.

Terwijl we klimmen, beginnen zich onder ons langzaam wolken te vormen die lui over de randen van de heuvels onder ons rollen. Het startpunt ligt op een hoogte van 2.127 meter boven de zeespiegel, zodat u hier ook in de zomer, als het anders in Italië heet is, verkoeling kunt zoeken.

Een klein nadeel van zo'n gemakkelijk toegankelijke en relatief gemakkelijke klimtocht is het grotere aantal toeristen, maar laat dat je niet afschrikken. Een groot aantal bezoekers gaat alleen naar de Rifugio Duca degli Abruzzi-hut en weer terug.

Het chalet ligt 390 meter boven het hotel en biedt versnaperingen, prachtige uitzichten en faciliteiten om kracht op te doen voor de volgende wandeling naar de top. Het huisje is in gebruik sinds 1908, heeft 24 bedden en een winterkamer, waar het verblijft van begin juni tot eind september of in de weekenden van mei en oktober.

Vanaf de hut is er een langzamer pad over de bergkam en de alpenweiden, waardoor we na de steile klim naar de hut even kunnen uitrusten. We genieten van zo’n mooi uitzicht op het massieve rotsmassief van Corno Grande, dat vanaf hier precies in onze handpalm ligt.

Terwijl we de zijkant van het rotsmassief beklimmen, doorkruisen we enkele sneeuwgebieden. De paden hier zijn betreden door passerende bezoekers, maar toch verraste de sneeuw hier in juli ons een beetje. Gelukkig was er geen speciale uitrusting nodig, alleen voorzichtigheid om niet uit te glijden en mogelijk wat sneeuw af te slaan die van bovenaf in de schoenen viel.

De laatste klim naar de top voert langs een rotsachtig massief, waar het pad soms lastiger te vinden is, vooral als de laatste paar sneeuwplateaus worden gepasseerd. Stenen en puin brokkelen af onder onze voeten en soms ook onze handen terwijl we ons een weg banen naar de laatste meters hoogte.

Wanneer we de bergkam bereiken en naar de noordkant van het massief kijken, ligt de zuidelijkste gletsjer van Europa (Ghiacciaio del Calderone) onder de top van de berg.

Eindelijk zijn we aangekomen op de bestemming van onze route. De beklimming kostte ons naar schatting 2,5 uur. Bovenin is niet veel ruimte voor veel mensen, maar bij het bovenste kruis kun je wel een foto maken. Er staat een harde koude wind van één kant, dus we hebben een plekje aan de lijzijde gevonden waar we een hapje gaan eten met prachtig uitzicht.

Vanaf de top kunnen we over de omliggende heuvels heen kijken naar Lago di Campotosto, dat in vogelvlucht slechts 15 km is. Lago di Campotosto, of „Toughfield-meer“ in het Tsjechisch, is een kunstmatig stuwmeer gelegen op een hoogte van 1.313 m en heeft een oppervlakte van 14 km2. We gebruikten deze plek de volgende dag voor een aangename bergzwemmen met uitzicht op de heuvels op de achtergrond.

In de omgeving van de berg vind je ook via ferratas, beveiligde touwroutes. Op een van deze plekken in de rots onder de top bevindt zich ook een noodbivak voor gevallen van plotseling slecht weer. Hier moet het een adrenalinekick zijn om in deze tinnen schuilplaats op een rotsrichel te slapen.

Nu hoeven we alleen nog maar af te dalen naar de auto. Het eerste deel van de reis over het steile rotsachtige afbrokkelende pad verloopt langzaam. Maar er is geen haast, we hebben tijd genoeg, dus we dalen voorzichtig af. Onderweg genieten we opnieuw van het uitzicht op de Gran Sasso-vlakte onder ons.

Het laatste deel van de reis hoeft niet dezelfde route te volgen langs de Rifugio Duca degli Abruzzi hut, maar via de Sella di Monte Aquila pas (2335 m). Dit pad, dat ons naar het hotel zal leiden waar we onze auto geparkeerd hebben, is geleidelijker en dus prettiger voor de afdaling.

Afdalend kronkelende serpentines naar de vlakte en waar we een korte stop maken bij een weiland met paarden en schapen. Vanaf hier hebben ze een fantastisch uitzicht op het rotsmassief waar we een paar uur geleden nog stonden.