Artykuł Piaskownice Vlkovce

Intensywne wydobycie żwiru i piasku miało tu miejsce głównie w latach 50. i 80. XX wieku. Piasek z tego miejsca był wysoko ceniony ze względu na swoją jakość i czystość. Po wydobyciu złóż, zagłębienia zostały naturalnie wypełnione wodami gruntowymi z pobliskiej rzeki Lužnice. Stopniowo przeniesiono wydobycie, a niektóre odcinki zrekultywowano, tworząc łącznie pięć dużych zbiorników wodnych o powierzchni ponad 100 hektarów.

Dziś piaskownice Vlkov są popularnym celem podróży turystów z całych południowych Czech i Austrii. Słyną z czystej wody (dzięki piaszczystemu dnie, który działa jak filtr) i rozległych piaszczystych plaż. Vlkov jest historycznie znany jako jedno z najstarszych i najpopularni­ejszych miejsc dla naturystów w Czechach. Tolerowane są tu obszary chronione dla nudystów, a społeczność ta ma długą tradycję.

Okolica jest poprzecinana płaskimi trasami rowerowymi, idealnymi dla rodzin z dziećmi. Piaskownice są również znanym łowiskiem ryb. Chociaż piaskownice służą rekreacji, znajdują się na obszarze chronionym. Pomaga to utrzymać czystość w okolicy i ogranicza hałas w okolicy.

Dzięki głębokości (miejscami nawet do ok. 12 metrów) i piaszczystemu dnie, który działa jak filtr, woda w tym miejscu pozostaje czysta nawet w upalne lato, kiedy większość stawów w południowych Czechach jest dotknięta sinicami.

Na południowym krańcu wydm znajduje się unikatowy pomnik przyrody – wydma. Jest to jedna z niewielu zachowanych ruchomych wydm w Czechach. Występuje tu specyficzna fauna i flora (np. rośliny piaskolubne czy pszczoły samotnice), przypominająca raczej półpustynię niż krajobraz południowych Czech. Jest to miejsce o znaczeniu europejskim.

Rezerwat przyrody Písečný presyp jest chroniony od 1954 roku i zajmuje powierzchnię 0,84 ha. Na początku XX wieku wydma była naturalnie pusta. Obecnie obszary czystego piasku są utrzymywane poprzez sztuczne usuwanie roślinności. Na otwartych obszarach wydmy znajduje się jasnożółty drobny piasek, na którym przy silniejszych wiatrach tworzą się ciernie.

Wyrobiska piasku oddzielone są od koryta rzeki Lužnice jedynie wąskimi pasami lasu i łąk. Podczas dużych powodzi (takich jak w 2002 roku) rzeka i wyrobiska piasku połączyły się w jeden ogromny akwen, co radykalnie zmieniło wówczas ukształtowanie brzegów.