Artikel Mycene

Mycene is een plek waar geschiedenis en mythe samenkomen. Vanwege de buitengewone historische waarde werd Mycene op 4 december 1999 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Mycene was een van de belangrijkste centra van de Griekse beschaving in het 2e millennium v.Chr. en een militair bolwerk dat een groot deel van Zuid-Griekenland domineerde. De periode van de 16e tot de 12e eeuw v.Chr. wordt daarom de Myceense periode genoemd. De stad Mycene was het centrum van de eerste Griekse beschaving, die ontstond na de Minoïsche cultuur op Kreta. Op het hoogtepunt beheersten de Myceners heel Zuid-Griekenland.

De eerste archeologische opgravingen begonnen in 1841 en zijn met tussenpozen doorgegaan tot op heden (2024). De beroemde amateurarcheoloog Heinrich Schliemann werkte ook in Mycene.

Mycene bloeide tussen ongeveer 1600 en 1150 v.Chr., een periode die nu bekendstaat als de Myceense cultuur. De heerser van deze machtige stadstaat, de mythische koning Agamemnon, ging de geschiedenis in als de leider van alle Grieken in de beroemde Trojaanse Oorlog. Hoewel zijn verhaal in mythen gehuld is en de Peloponnesische dynastie beroemd is om zijn bloedige tragedies, kunt u zich tijdens een bezoek aan de citadel onderdompelen in de sfeer van diens vroegere macht.

Mycene en de omliggende gebouwen waren zo monumentaal dat zelfs de oude Grieken niet geloofden dat ze door sterfelijke handen gebouwd konden zijn. Ze schreven ze toe aan de mythische eenogige reuzen – de cyclopen. Vandaar de naam voor de enorme, onregelmatige steenblokken waaruit de muren zijn opgetrokken: cyclopische muren.

Het iconische symbool van Mycene en een van de meest gefotografeerde plekken in heel Griekenland is de Leeuwenpoort. Deze monumentale toegangspoort werd rond 1250 v.Chr. gebouwd en is het enige overgebleven voorbeeld van Myceense beeldhouwkunst. Het prachtige reliëf met twee leeuwinnen leunend op een zuil belichaamt de kracht en macht van het voormalige koninkrijk.

Net voorbij de Leeuwenpoort, rechts, op de westelijke helling van de citadel, bevindt zich een cirkelvormig graf waarin leden van de koninklijke familie begraven liggen. Er zijn zes schachtgraven, bijna 10 meter diep, waar Heinrich Schliemann in 1876 een grote hoeveelheid goud en sieraden vond. Schliemann was ervan overtuigd dat hij het graf van koning Agamemnon had ontdekt, en een van de beroemdste vondsten, een gouden dodenmasker, is onlosmakelijk met hem verbonden.

De route loopt verder over een stenen helling en langs de overblijfselen van een prachtige trap die naar het paleis van de regent op de akropolis leidde.

De hoofdingang van het paleis zelf was een monumentale poort – de propylon. Tegenwoordig zijn alleen de fundamenten van twee pijlers zichtbaar.

Boven op de heuvel stond een paleis, omringd door administratieve gebouwen. Dit was het politieke, economische en militaire centrum van het hele oude rijk. Binnen het paleis bevonden zich een troonzaal en een uitgestrekte binnenplaats. Alleen de fundamenten zijn bewaard gebleven, maar desondanks kun je je de luxe voorstellen waarin de koningen leefden.

Het paleis op de top biedt een weids uitzicht over de omgeving: je kunt de hele vlakte van Argos overzien en helemaal tot aan de zee kijken.

Twee grote wooncomplexen op de noordelijke helling werden verwoest door de aardbeving.

Rond 1250 v.Chr. werd in het noordelijke deel van de citadel een zijpoort gebouwd van monolithische steenblokken.

Links van de ingang van het complex bevindt zich een modern archeologisch museum, waar een uitgebreide collectie voorwerpen de Myceense beschaving representeert.