Artikel Delphi

Delphi werd in 1987 toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Tegenwoordig is het niet alleen om deze reden dat toeristen de ruïnes komen verkennen die eeuwenlang het lot van het Middellandse Zeegebied hebben beïnvloed.

De oude Grieken geloofden dat Delphi letterlijk de „navel van de wereld“ was. Deze mythe is afkomstig van een legende waarin de god Zeus twee adelaars losliet van de uiteinden van de wereld, en het was in Delphi dat hun paden elkaar kruisten en zo het middelpunt van de aarde bepaalden. Oorspronkelijk was deze plaats gewijd aan de godin van de aarde, Gaia (Ge), wiens heiligdom werd bewaakt door de formidabele slang Python. De cultus van Moeder Aarde werd later vervangen door de cultus van de god Apollo, die volgens de legende Python doodde en het orakel overnam. Ter ere van hem werd de plaats, voorheen Pythó geheten, omgedoopt tot Delphi.

Delphi was het belangrijkste religieuze centrum van het oude Griekenland, met het beroemde Orakel van Apollo. Het had een enorme politieke en religieuze invloed in de antieke wereld, waar pelgrims uit het hele Middellandse Zeegebied naartoe kwamen om orakels te zoeken bij de priesteres Pythia.

Op deze locatie zijn onder andere de resten van tempels (waaronder de Tempel van Apollo), schatkamers van de stadstaat, een theater en een stadion te vinden. Samen vormen ze een meesterwerk van de Griekse architectuur en beeldhouwkunst.

Het orakel van Delphi, bemand door een priesteres genaamd de Pythia, bereikte zijn hoogtepunt tussen de 8e en 6e eeuw v.Chr. Pelgrims – van gewone burgers tot koningen en staatslieden – kwamen van heinde en verre om het Orakel om advies te vragen. De Pythia zat op een driepoot in het binnenste heiligdom van de Tempel van Apollo, vermoedelijk in extase, versterkt door de dampen van de aarde, en sprak orakels uit, vaak in de vorm van onbegrijpelijke kreten. Deze kreten werden vervolgens door priesters in versvorm vertaald, dat berucht was om zijn dubbelzinnigheid.

Achter de ingang van het complex valt als eerste de Romeinse Agora op, een plek waar burgers in de oudheid bijeenkwamen en handel dreven. Van de overblijfselen van het gebouw uit de 4e eeuw na Christus zijn de staande, antieke zuilen interessant.

Vervolgens beklimt de bezoeker de zogenaamde Heilige Weg (Via Sacra) die naar het hoofdcomplex leidt. Daarbij wordt men zich bewust van de immense spirituele, politieke en culturele betekenis die deze plek ooit had. Er hangt nog steeds een aura van mystiek en profetie die Delphi tot een van de meest fascinerende historische ervaringen van Griekenland maakt. Het is een plek waar de tijd werkelijk heeft stilgestaan en waar mythologie tastbaar wordt.

Langs de heilige weg bevonden zich schatkamers waarin de afzonderlijke stadstaten geschenken voor Apollo bewaarden, vaak als dank voor geslaagde orakels.

Een dominant kenmerk van de hele wijk. Verschillende Dorische zuilen werden opgetrokken uit de majestueuze ruïnes, waardoor de tempel gedeeltelijk in zijn oude glorie werd hersteld.

In de omgeving is een theater uit de 4e eeuw voor Christus bewaard gebleven, vanwaar men een prachtig panoramisch uitzicht over de hele vallei heeft.
Er konden maximaal 5.000 toeschouwers plaatsnemen in 35 rijen stoelen.

Een essentieel onderdeel van het bezoek is het Archeologisch Museum van Delphi, waar onschatbare vondsten uit opgravingen te vinden zijn, waaronder de beroemde bronzen Wagenmenner, het standbeeld van Antinous en de originele Omphalos-steen (Navel van de Wereld).