Beklimming naar de Kilimanjaro

Een van de meest geschikte startpunten voor de beklimming is de stad Moshi, die op korte afstand van het Kilimanjaro National Park ligt.

Bij het kiezen van een accommodatie is het goed om te kijken of het hotel uitzicht biedt op de bergen. Ons hotel (East Point Hotel) had een dakterras met uitzicht in alle richtingen.

Overdag is de berg meestal gehuld in wolken. De beste omstandigheden voor een mooi uitzicht zijn 's nachts of vroeg in de ochtend.

's Ochtends kwam onze gids ons ophalen bij het hotel en vertrokken we naar de Machame Gate, het startpunt op een hoogte van 1800 m. De reis (met kleinere tussenstops om voorraden aan te vullen) duurde ongeveer een uur.

Boven de hoofden in de boomtoppen lopen apen met een lange harige staart – guereza (Colobus-aap). Naast hen zagen we veel insecten, vlinders in verschillende kleuren, maar ook een kameleon.

Een van de meest interessante bloemen hier is de „impatiens kilimanjari“, in de volksmond de „olifantenstam“ genoemd. Het komt nergens anders ter wereld voor dan in het Kilimanjaro National Park.

In de vroege avond kwamen we aan bij het eerste kamp Machame op 2835m hoogte. Het weer was prachtig en we hadden de mogelijkheid om de top van de Kilimanjaro te zien.

Camp Machame (2835m) → Camp Shira Cave (3750m): (5km, 6h) De volgende dag gingen we direct na het ontbijt naar het volgende deel van de reis. Het landschap veranderde van bos in heide en bood prachtige vergezichten over de omgeving.

Naarmate we hoger en hoger klimmen door de heidezone, verschijnen de eerste wolken en ook de vreemde planten van de „oude boom“ – senecie. Zulke enorme senecia's komen nergens anders ter wereld voor.

De volgende dag is het terrein moeilijker en ook steiler, maar de reis zelf is korter.

We kwamen kort na het middaguur aan op de Shira Cave-camping, dus er was genoeg tijd om de omgeving te verkennen en te ontspannen. De withalsraaf heeft ons hier gezelschap gehouden.

De camping had weer fantastische uitzichten – vooral 's avonds nadat de wolken waren gesmolten. Aan de ene kant torende de top van de Kilimanjaro, aan de andere kant trokken wolken tussen scherpe bergruggen.

Camping Shira Cave (3750m) → Lava Tower (4600m): (7km, 4h) In de ochtend verscheen de berg Meru (4562m) op meer dan 60 kilometer afstand. Daarna pakten we onze spullen weer in en gingen na het ontbijt op avontuur.

Het landschap veranderde geleidelijk van heide in halfwoestijn en het besneeuwde dak van Afrika stond recht voor ons (bijna binnen handbereik, maar de schijn bedriegt).

Het rotsachtige terrein was weer een beetje uitdagender en de hoogte begon langzaam te tonen.

De top van de derde dag was een lavatoren met een hoogte van 4600m. Daar hadden we lunch, een korte rustpauze en begonnen we af te dalen richting de Baranco camping.

De lokale vegetatie lijkt vaak überhaupt bij onze planeet te horen. Vooral de gigantische oude mannen (senecie). Het waren er veel, vooral rond de camping Baranco.

Als we de camping naderen, zien we een grote muur genaamd Baranco, die als het gevaarlijkste deel van de reis wordt beschouwd.

De omgeving van camping Baranco heeft het meest dramatische landschap van alle campings aan de Machame road, aan de andere kant is de top van de Kilimanjaro vanaf hier niet te zien.

Camping Baranco (3900m) → Camping Karanga (3995m): (6km, 4u) Na een vroeg ontbijt is het tijd om de muur van Baranco te bedwingen en dan verder te gaan naar de camping Karanga. De lokale raven houden ons weer gezelschap.

Voor minder ervaren trekkers lijkt dit deel van de reis misschien uitdagender, maar het is verre van extreem en de meeste mensen hebben hier niet veel problemen. Er zijn echter verschillende plaatsen waar u zich met uw handen moet vasthouden. Dit is waarschijnlijk het steilste deel van de hele Machame-reis.

Het landschap is hier divers met veel uitzicht op de omliggende bergen of tot aan de groene vallei. Er zijn kleinere beekjes met watervallen en gigantische stenen zo groot als huizen.

Als het weer het toelaat, openen zich prachtige uitzichten in de vallei, een van de meest uitdagende routes naar de Kilimanjaro – de Umbwe-route.

Er zijn ook prachtige uitzichten boven – die niet in wolken zijn gehuld… :-)

Het laatste deel van de route op de vierde dag leidt naar de vallei en dan weer omhoog naar de Karanga-camping. Persoonlijk vond ik dit deel uitdagender dan de Baranco-muur zelf, maar het kan te wijten zijn aan vermoeidheid en het weer, dat overging in motregen.

Ondanks grote vermoeidheid en een lichte hoofdpijn, besloten we om voor middernacht wakker te worden en het naderende nieuwe jaar 2021 te vieren. Beneden ons lag de stad Moshi en Mount Meru in de verte. Helaas was het nieuwjaarsvuurwerk van deze afstand niet erg duidelijk.

Camp Karanga (3995m) → Camp Barafu (4673m): (4km, 4h) Op de vijfde dag hadden we slechts een korte sectie van 4 kilometer. Op deze dag zat het weer ons echter helemaal niet mee en werden we halverwege getroffen door hevige regen. Voordat we onze regenjassen konden aantrekken, waren al onze kleren doorweekt. Gelukkig was het een paar uur na aankomst in het Barafu-kamp weer mooi en verscheen de prachtige berg Mawenzi (5149m) aan ons.

Het is mogelijk om de vierde en vijfde dag te combineren en zo één dag van de reis op te slaan. Het voordeel is dat de hele tocht iets goedkoper zal zijn, het nadeel is een kortere acclimatisatie en rust, wat het succes van het beklimmen van de top vermindert. Uiteindelijk waren we blij dat we voor de zevendaagse variant hadden gekozen, zodat we extra tijd hadden om onze natte kleren te drogen. De bovenste gletsjer was zichtbaar vanuit het kamp en het leek zo dichtbij dat je er in een uur kon klimmen. In feite is het een hoogteverschil van meer dan 1200 meter en we hadden ongeveer zeven uur klimmen. Kort na zonsondergang gingen we naar bed, want de wekker stond gepland om 23.30 uur.

Camp Barafu (4600m) → Uhuru (5895m): (5km, 7h) Kort voor middernacht staan we op en, versterkt door koekjes en thee, gaan we naar de top. De nachtmars was oneindig lang en zeker niet gemakkelijk. Hoe hoger we kwamen, hoe vaker we moesten pauzeren. Er lag steeds meer sneeuw op de top en de beweging erin werd steeds moeilijker. Rond 6 uur 's ochtends raakten we uitgeput naar het Stella-punt (5756m), waar andere klimroutes samenkomen (bijvoorbeeld de Marangu-route) en na een korte pauze gingen we verder – het was „slechts een korte afstand“ naar de top . Na een tijdje van een uitdagende en langzame klim, zagen we een prachtige zonsopgang net onder de top.

Nog een paar meter en uiteindelijk worden we begroet door het bovenste bord en staan we op het hoogste punt van Afrika – Uhuru (5895m).

Aan de noordkant zien we de krater van de Kira vulkaan, die Reusch heet. Het is echter lager dan de top zelf – Uhuru.

In de verte achter de gletsjer rijst Mount Meru op. De overblijfselen van de gletsjer smelten heel snel en het is mogelijk dat ze binnen enkele jaren volledig zullen verdwijnen.

Uhuru (5895m) → Camping Mweka (3100m): (11km, 8h) De top werd overwonnen, maar onze zeer moeilijke en lange afdaling wacht.

Onderweg stopten we bij het Barafu-kamp, waar we inpakten, aten en verder gingen naar het Mweka-kamp. De afdaling is zwaar en geeft de knieën veel werk. Over het algemeen passeren we alle zones van de gletsjer, door de steenwoestijn, heide tot aan de bosrand, waar het kamp zich bevindt. Onderweg passeren we een eenzame rolstoel, die wordt gebruikt om gewonden te vervoeren.

Na een veeleisende zevendaagse wandeling wilden we geen tijd doorbrengen met ontspannen in de bruisende stad Moshi, dus kozen we het kleine dorpje Shimbwe, waar we verbleven in Shimbwe Meadows Guest House, vanwaar we een geweldig uitzicht hadden op de dak van Afrika.

Een van de attracties die rond de Kilimanjaro kunnen worden aanbevolen, is de Materuni-waterval, gelegen aan de rand van het Kilimanjaro National Park.