Jindřichův Hradec – city

Założone około 1220 roku miasto szybko stało się jednym z największych w Czechach. Dziś oferuje odwiedzającym zabytkowe centrum z renesansowymi domami, gotyckim zamkiem przekształconym w pałac oraz otaczającą przyrodę, w tym staw Vajgar.

Plac Pokoju stanowi naturalne centrum historycznego centrum. Już po przybyciu oczaruje Cię atmosfera, którą tworzą pięknie zachowane kamienice. Wiele z nich może poszczycić się gotyckimi fundamentami, renesansowymi szczytami lub barokowymi fasadami.

Dominantą samego placu jest monumentalna, 20-metrowa, wczesnobarokowa kolumna morowa z początku XVIII wieku. To fascynujący przykład sztuki kamieniarskiej, który od razu przyciągnie uwagę. Barokowa kolumna z rzeźbą Trójcy Świętej została wzniesiona w latach 1764–1766 przez dackiego rzeźbiarza Matouša Strachovskiego.

Pierwotnie gotycki ratusz z XV wieku z klasycystyczną fasadą i herbem miasta. W 1493 roku wieżę ratusza wyposażono w mechanizm zegarowy wykonany przez mistrza Hanuša, autora Staromiejskiego Zegara Astronomicznego. Budynek został zniszczony przez niszczycielski pożar w 1801 roku, w wyniku którego musiał zostać odbudowany niemal od podstaw. Wewnątrz, na drugim piętrze, znajduje się secesyjna sala posiedzeń, pierwotnie zaprojektowana przez czołowego czeskiego architekta Jana Kotěrę i nadal pełniąca funkcje reprezentacyjne.

W północno-wschodnim narożniku placu Náměstí Míru stoi budynek o gotyckim rodowodzie, przebudowany w stylu renesansowym w XVI wieku. Karel Havlíček Borovský spędził w tym budynku ostatnią noc w Czechach podczas przymusowej pielgrzymki na wygnanie do Brixen. Podobno słynny czeski pisarz, dziennikarz i polityk spotkał tu innego ważnego gościa w mieście, Josefa Kajetána Tyla. W tym domu prawdopodobnie urodził się najważniejszy czeski kompozytor, poeta i organista baroku, Adam Václav Michna z Otradovic.

Na rynku znajduje się jeden z najstarszych domów w mieście – Langrův dům. Dom łączy dwie późnogotyckie kamienice, które później połączono i przebudowano w stylu renesansowym. Sgraffito ze scenami ze Starego Testamentu, które wyróżnia ten dom spośród pozostałych, pochodzi z 1579 roku.

Wnętrze wyróżnia się łukowatym sklepieniem żebrowym, z którego spoglądają w dół rzeźbiarskie postacie zwierząt. Szczątki panów z Hradca i Slavatów spoczywają w krypcie pod prezbiterium kościoła. Po niszczycielskim pożarze w 1801 roku, który zniszczył niemal cały kościół, w tym ołtarz z obrazami Petra Brandla, kościół został później ponownie przesklepiony; wieża również musiała zostać obniżona o jedną kondygnację.

Niepozorny pas kostki brukowej wyznacza miejsce, w którym przechodzi 15. południk wschodniej długości geograficznej. Znajduje się on w północno-zachodnim narożniku kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Nikt nie wie, kiedy południk ten został wyznaczony przy kościele, czyli kiedy nasi przodkowie wstawili w nawierzchnię krawężnik, który znajdował się tam przed obecnym układem.
Niedawno eksperci doszli do wniosku, że oznaczenie na rogu kościoła jest nieprawidłowe, a 15. południk w rzeczywistości przebiega znacznie bliżej rzeki Nežárki. W miejscu położenia południka obowiązuje dokładny czas środkowoeuropejski, ponieważ to właśnie 15. południk jest dla niego decydujący.

Na placu Balbína znajduje się budynek, który przez dwa stulecia służył jako seminarium jezuickie. Służył on swojej funkcji aż do kasaty zakonu jezuitów, ale później służył również celom edukacyjnym, najpierw jako budynek szkolny, do którego uczęszczał również młody Bedřich Smetana. Dziś budynek jest własnością miasta, które utworzyło w nim muzeum.

Brama Nežárecka jest jedyną zachowaną z trzech pierwotnych bram miejskich fortyfikacji. W 1879 roku zainstalowano w niej zegar wieżowy autorstwa zegarmistrza z Jindřichův Hradec, Martina Rezka. Bramę od strony zachodniej zdobi kamienna płaskorzeźba herbu miasta.

Wygodna promenada biegnie wzdłuż północno-wschodniej strony zamku, wzdłuż drogi młyńskiej.

Przy wąskiej uliczce Pod Hradem znajduje się grupa barokowych kamienic z gotyckimi fundamentami, które w istotny sposób dopełniają charakter terenu zamkowego.

Nabrzeże stawu Vajgar oferuje miejsca do odpoczynku i spacerów.