Podejście do Saykogel od wschodu

Znacznie mniej uczęszczana droga do Saykogel skręca z głównego szlaku turystycznego do Similaun Hütte, w zasadzie zaledwie kilka metrów za chatą Martina Buscha. Powoli wspina się trawersem przez trawiaste zbocza do długiego skalnego ramienia Saykogel. Góry są rano zabarwione na czerwono.

Po półgodzinnej wygodnej wspinaczce z chaty skalne pobocze jest już dość blisko. Na łąkach wzdłuż szlaku można zobaczyć wiele owiec. Główny widok jest nadal na oblodzonych północnych zboczach Hauslabkogel.

U podnóża płaskiej doliny widać główną drogę prowadzącą do Niederjoch, przy której stoi domek Similaun. Grzbiet Marzellkamm od dłuższego czasu jest pokryty pięknym Similaun.

Po dotarciu do ramienia skalnego ścieżka zaczyna się bardziej stromo wspinać na grzbiet. Widoki na Hauslabkogel są bardzo ładne.

Podejście po ramieniu jest bardziej strome i znacznie gorsze niż poprzednie przejście przez łąki. Głęboko pod spodem widać domek Martina Buscha.

Z rosnącej wysokości wreszcie zaczyna być widoczny miejscowy król Similaun.

Stopniowo zaczyna być widoczny przez Niederjoch aż do Włoch.

Po około dwóch i pół godzinie wspinaczki w końcu wspinasz się na grzbiet łączący Hauslabkogel i Saykogel. Turysta nagle ma niesamowity widok na ogromną lodowcową arenę. Stąd droga jeszcze przez około 15 minut pnie się w górę, aż do samego szczytu, gdzie jest zakręt do doliny Rofental wzdłuż małego ostrego grzbietu wychodzącego ponad lodowiec. Piękny Finailspitze (3514 m npm) wygląda na horyzoncie nad lodową areną.

Na wschodnim horyzoncie dominuje cała konstelacja gór – najbliżej starożytnego lodowca jest ścięty długi grzbiet Marzellkamm. Za nim wznosi się z lewej strony Mutmalspitze (3522 m npm), Hintere Schwärze (3624 m npm), Marzellspitze (3522 m npm) i Similaun (3606 m npm).

Na północy to pasmo ciągnie się od głównego grzbietu do miasta Vent. Obok znajduje się góra Sennkogel (3400 m npm). Daleko ponad horyzontem wznosi się druga co do wysokości góra Austrii – Wildspitze (3774 m npm).

Na zachodnim horyzoncie dominuje trzecia najwyższa góra Austrii, Weißkugel. Z powrotem można skorzystać z tej samej ścieżki do chaty Martin Busch i ewentualnie zejść do Vent przez dolinę Niedertal lub „przejść przez górę” i zejść do chaty Hochjochhospiz (2412 m npm) i wrócić do Vent do znacznie ciekawsza droga przez dolinę Rofental.