Artykuł Akropol - wycieczka

Nazwa Akropol to połączenie greckich słów akros – najwyższy i polis – miasto. To trafnie opisuje położenie kompleksu na wysokim, skalistym wzgórzu nad miastem. Ta święta skała symbolizuje ucieleśnienie starożytnej Grecji, demokracji i filozofii. Wizyta w tym miejscu to obowiązkowy punkt programu dla każdego, kto pragnie poczuć powiew starożytności.

Akropol był zamieszkany już w okresie mykeńskim (1600–1100 p.n.e.), kiedy to pełnił funkcję ufortyfikowanej cytadeli i siedziby lokalnego władcy. Stał tu pałac, a skała stanowiła naturalną obronę.
Najwspanialszy okres świetności Akropolu przypadł na V wiek p.n.e., po zwycięstwie nad Persami. Większość budowli, które podziwiamy dzisiaj, powstała pod wodzą męża stanu Peryklesa. Akropol stał się wówczas miejscem świętym poświęconym bogini Atenie.

Przez kolejne tysiąclecia Akropol pełnił różne funkcje. Partenon został przekształcony w kościół Matki Boskiej (Panagia Athiniotissa), a za panowania osmańskiego cały kompleks pełnił funkcję twierdzy, meczetu, a później składu prochu.

Ze względu na swoją sławę, Akropol jest wciąż oblegany przez turystów, zwłaszcza przy ruchliwym zachodnim wejściu. Zdecydowanie zaleca się wcześniejszy zakup biletu. Ze względu na częste upały, nie zaleca się planowania zwiedzania tego zabytku w południe.

Jeszcze przed wejściem na wzgórze, u południowego podnóża Akropolu, zwiedzający zobaczą dobrze zachowany Odeon Heroda Attyka z 161 roku n.e. Ten imponujący rzymski teatr u stóp Akropolu ma widownię wykutą w skale i trzypiętrową fasadę z łukami, która może pomieścić do 5000 widzów.

Świątynia Ateny Nike już góruje nad głowami wchodzących turystów. Czeka ich jednak bardziej wymagająca wspinaczka po schodach.

Propyleje to monumentalna brama prowadząca do świętych terenów Akropolu. Budowla została wzniesiona między 437 a 432 rokiem p.n.e. za panowania Peryklesa. Miała być wspaniałą budowlą, ale ostatecznie pozostała niedokończona. Na przestrzeni dziejów służyła różnym celom i przeszła wiele modyfikacji. Przyciąga zwiedzających kolumnami doryckimi i jońskimi.

Po przejściu przez Propyleje, zachwyca nas centralna struktura gigantycznego Partenonu. Skręcamy w prawo, aby obejść cały szczyt wzgórza w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Po prawej stronie znajduje się Świątynia Ateny Nike, niewielka i elegancka świątynia w stylu jońskim, położona w południowo-zachodnim narożniku Akropolu. Ta starożytna grecka świątynia z marmuru, poświęcona Atenie Nike, bogini zwycięstwa, została zbudowana około 427–424 r. p.n.e. i charakteryzuje się eleganckim stylem jońskim. Świątynia została wzniesiona po zwycięstwie Ateńczyków nad Persami, aby zapewnić im przyszłe zwycięstwa.

Po kilku krokach naszym oczom ukazuje się widok na południe, skąd widać morze i ateński port Pireus.

Partenon (Świątynia Dziewic) to niewątpliwie najsłynniejsza budowla i arcydzieło porządku doryckiego. Został wzniesiony w latach 447–438 p.n.e. ku czci bogini Ateny Partenos. Ta główna świątynia ateńskiego Akropolu słynie z unikalnej architektury, iluzji optycznych i dekoracji z motywami mitologicznymi. Budynek jest doskonałym przykładem korekcji optycznej – żadna z pozornie prostych linii nie jest w rzeczywistości prosta, co tworzy idealną iluzję harmonii.

Akropol odegrał symboliczną rolę w czasie niemieckiej okupacji Grecji podczas II wojny światowej.
Najsłynniejszym wydarzeniem jest akt oporu, który miał miejsce bezpośrednio po wkroczeniu wojsk niemieckich do Aten w kwietniu 1941 roku. Armia niemiecka wywiesiła na Akropolu niemiecką flagę nazistowską ze swastyką. W nocy z 30 na 31 maja 1941 roku dwóch młodych greckich studentów wspięło się na Akropol i zerwało niemiecką flagę. Akt ten szybko rozprzestrzenił się po całym kraju i poza jego granice, stając się potężnym symbolem oporu i nieposłuszeństwa wobec okupanta. Był to moralny triumf i inspiracja dla greckiego podziemnego ruchu oporu. Dziś to wydarzenie upamiętnia grecka flaga i tablica pamiątkowa.

Będziemy podziwiać widoki na północ, gdzie nad miastem wznoszą się szczyty Lykavittos i Tourkobonia.

Erechtejon to starożytna grecka świątynia jońska o nietypowym, nieregularnym planie, dostosowana do świętych miejsc na skale. Poświęcona była Atenie i Posejdonowi. Na przestrzeni dziejów Erechtejon przeszedł wiele zmian, pełniąc funkcje świątyni, kościoła i mieszkania.

Do charakterystycznych elementów świątyni należą kolumny w kształcie kobiecych postaci podtrzymujące dach. Kolumny te symbolizują dziewczęta z plemienia Karyai, a ich repliki można dziś zobaczyć na Akropolu, a oryginały znajdują się w Nowym Muzeum Akropolu.

Schodzimy ze szczytu ponownie przez majestatyczne Propyleje i skręcamy w lewo, gdzie schodzimy poniżej wzgórza Akropolu. Mury i majestatyczny Partenon wznoszą się nad nami, a my kierujemy się w stronę wschodniego, mniej uczęszczanego wejścia do kompleksu.

W drodze na wschód mijamy ruiny Teatru Dionizosa, uważanego za najstarszy teatr na świecie. Teatr, poświęcony bogu Dionizosowi, mógł pomieścić do 25 000 widzów.