Over de rand van de Lage Tatra

Vanaf Kozí hřbát, de eerste hogere heuvel langs de weg, heb je uitzicht op zowel Donovaly als de hoofdkam van Velká Fatra.

Het hoogste punt van de eerste dag 1753m. Ergens onder de besneeuwde heuvels ligt het gezellige Ďurková, de bestemming van vandaag. Achterin zie je de Westelijke Tatra

Het moeilijkste heb ik na 28 km achter de rug en na 10 uur lopen sta ik aan de finish. Een warme schuilplaats wacht op me, waar ze ook een warm diner voor je zullen koken. Hij slaapt hier op de bank op matrassen, dus het is beter als ik een slaapzak bij me heb. De bron van water is een korte wandeling van de gezellige.

Vanaf de top van Chabence zie ik een ander deel van mijn reis door de hoogste delen van de Lage Tatra, Dereš, Chopok en Ďumbier de hoogste van hen, alle toppen boven de 2000m. Voor mij was het waarschijnlijk de meest levendige wandeling, want ik heb de hele dag uitzicht en Slowakije in de palm van mijn hand :-)

Toen ik hier een paar maanden geleden liep, ontmoette ik een grote kudde gemzen, nu was ik blij om er tenminste een paar te zien

Stenen huisje onder Chopok, een prima punt om water bij te vullen en op te warmen met hete soep, helaas is er massaal toerisme merkbaar, dus ik blijf hier maar minimaal en vertrek meteen.

Ďumbier 2046m is de hoogste top van de Lage Tatra, uitzicht vanaf het is mogelijk naar het hele gebied

Een belangrijk punt op de wandeling is dit huisje. Dankzij mijn goede tijd zal ik hier een tijdje rusten en op weg gaan om het visioen van een warme douche en een zacht bed bij het motorstation van Čertovica te ontmoeten. En ik hoop van harte dat het open zal zijn :-)

Als je afdaalt, begint het landschap iets te veranderen en wordt het groener. Geen wonder, ik moet afdalen tot 1200m, waar de snelweg Čertovica ligt.

De rustplaats in het Čertovica-zadel gaf me een geweldige achtergrond voor mijn volgende reis. Afgelopen dag liep ik 26 km in 9 uur.

Het is al mei, maar het is nog best koud hier in de bergen. Dit maakt echter niet uit voor de eerste bosmieren, die het gebied na de winter al in kaart brengen.

Helaas is er de afgelopen jaren tijdens de storm één grote doorbraak over van de lokale heuvels. in een paar jaar tijd hebben de boswachters veel opgeruimd, maar je waant je in een maanlandschap

Deze schuilplaats is de enige op de bergkam waar een zelfbediening is, wat je niet hebt meegenomen, je hebt het niet, hak het hout, maak een vuur, maar laat alles achter zoals je kwam. Een romantisch hoekje van de Tatra, ik dacht al dat ik hier zou blijven als het niet om 12 uur 's middags was en ik had de hele dag voor me. Dus een rugzak en hoera voor Andrejco's cosy..

Lef, bedden, oven, dak, alles wat je nodig hebt om te slapen

Op sommige plekken voel ik me ergens in een Canadees bos, alleen een voetpad en de rest van de natuur

De top waar je vanaf 1200 meter eerlijk naar moet klimmen. De helling is bijna 50°, ik loop als een trap naar boven. Gedurende het uur zie ik de bovenste indicator, geloof ik niet, want het was 1: 30h op de indicator hieronder en hun tijden zijn vrij snel ..

Opnieuw zijn er geweldige uitzichten op de omgeving. Was de storm achter de staf van de koning maar niet mijn kant opgegaan. Ik zet mijn voeten op mijn schouders en probeer Andrejcová zo snel mogelijk gezellig te bereiken..

Weer zo'n houten hut. Sinds het laatste bezoek heeft het echter een verbouwing ondergaan, het is geïsoleerd, de bedden zijn nieuw met matrassen en houtkachels, een complete luxe. Ik open de vis met gebak, drink een biertje en ga naar bed, ik sta vroeg in de ochtend op.. Deze dag heb ik 28 km gelopen om 9: 00h

Ik vertrek vroeg in de ochtend, want ik heb nog een lange weg te gaan naar huis. Ik heb uitzicht op de hele Tatra ergens onder de Bartková-piek, een van de eerste „toppen“ van het Kráľovohoľská-gedeelte van de Lage Tatra

De laatste en niet minder interessante piek is de Kráľova hoľa. Er is een zendmast en een gebouw waarin je je kunt verstoppen bij slecht weer. Want hoe mooi het 's ochtends was, het weer hier liet me zien dat het nog steeds koud was en goed kon waaien.

Deze tocht, hoewel het lijkt, is niet een van de makkelijke, als je hem wilt oversteken, zelfs niet met een vol veld. Het heeft 97 km, het kan in 4 dagen worden beheerd onder idyllische weersomstandig­heden. Wie houdt van de natuur en mensen raad ik aan. Er zijn secties waar ik niet eens een levend dier ontmoet en plaatsen waar een leuke groep mensen elkaar ontmoet. Ik raad zeker aan om veel water te nemen (tot 3l / persoon / dag) met putten en bronnen onderweg, maar in de zomermaanden stromen alleen die bij de schuilplaatsen meestal en is het soms zelfs 28 km lopen. Ik heb de hele tijd geen beer ontmoet, maar er zijn mensen die hem elke dag zien. Ik zou niet bang zijn om aangevallen te worden, maar als we hem niet bang willen maken, is het goed om af en toe te zingen of een belletje op je rugzak te hebben. Kamperen is alleen toegestaan op aangewezen plaatsen (schuilplaatsen of schuilplaatsen bij wegwijzers)