Salzburg

Podejście do Großvenediger Nordgrat

Dwudniowa wędrówka alpejska

Ona napisała 21 artykuły i obserwuje go / ją 10 podróżnicy
(1 ocena)
Podejście do Großvenediger Nordgrat
Wstawiony: 20.09.2018
© gigaplaces.com
Chcą tam:

Großvenediger, czyli Wielki Wenecjanin, leży na zachód od Großglockner i jest uważany za czwartą co do wysokości górę Austrii. Dostęp do niego prowadzi od wschodu przez tzw. Praskie chałupy. Postanowiliśmy zdobyć ją od zachodu – przez Kürsingerhütte i wspiąć się nią nie normalnie, ale trasą wspinaczkową Nordgrat o trudności III + (AD).

Widok Großvenediger od strony zachodniej

Nordgrat, czyli północno-zachodni grzbiet, to skała biegnąca ukośnie w lewo.

Widok Großvenediger od strony zachodniej
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Dzień pierwszy

Keeskogel (3291 m), 1700 m przewyższenia, 15 km

Pierwotnym planem naszej wyprawy było zdobycie szczytu Großglockner wspinaczką na Stüdlgrat. Großvenediger został wybrany jako zastępca, dość improwizowany i wybrany podczas przeprowadzki do Austrii w piątek wieczorem, ze względu na złą prognozę pogody i pełne zajęcie Stüdlhütte. Noc spędziliśmy w cywilizacji w miasteczku Matrai in Osttirol w skromnym wygodnym mieszkaniu, na zewnątrz padał deszcz.

Kürsingerhütte

Rano przez chwilę wydawało się, że pada deszcz, ale podczas godzinnej jazdy zrobiło się wyraźniej i przez resztę weekendu było słonecznie. Dojście do domku Kürsinger jest dość czasochłonne. Parking Hopffeldboden, na którym należy zostawić samochód, znajduje się trzynaście kilometrów od początku wspinaczki do schroniska lub od dolnej stacji kolejki materiałowej, która zasilała schronisko. Więc przejdziesz przez przyzwoitą dolinę i pokonasz osiemset metrów wysokości; parking znajduje się na wysokości 1100 m npm, dolna stacja kolejki linowej znajduje się na wysokości 1900 m. Masz jednak przed sobą jeszcze Wanderweg12 prowadzącą do chaty i kolejne sześćset metrów przewyższenia. W drodze przez dolinę tzw. Transport wahadłowy „dojeżdża”, ale nie udało nam się go złapać, ale udało nam się namówić tubylca z samochodem mniej więcej w połowie drogi, aby uiścił nam opłatę.

Kürsingerhütte
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com
Grzebień na Keeskogel 3291 m
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Grzebień na Keeskogel 3291 m

Dzięki temu, że nie musieliśmy pokonywać pieszo całej długiej trasy przez dolinę, mieliśmy czas na popołudniową wspinaczkę. Wybór padł na szczyt Keeskogel, na północ od chaty, głównie dzięki Lucce, która pobrała trasę możliwej „wspinaczki” przez GPS. Nie tylko normalny, ale bardzo żywy i zabawny grzebień prowadzi na szczyt – to dobry wybór i trening na jutro.

Lokalna gra
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Lokalna gra

Kiedy się czołgasz (porównaj z poprzednim zdjęciem), w ten sposób bestia naśmiewa się z ciebie. Kozica ma zdolność pokonywania potrójnego grzbietu na zupełnie innym poziomie niż człowiek, należy również zauważyć, że ma przy tym zawrotną prędkość.

Szczyt Keeskogel

Nie może zabraknąć zdjęcia na górnym krzyżyku. Zwykle pobiegliśmy do domku za około godzinę.

Szczyt Keeskogel
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Dzień drugi

Großvenediger (3666 m), 1500 m / 2100 m, 18 km

Budzik przed czwartą rano. Śniadanie i zacznij od reflektorów – około godziny wzdłuż skały na północny wschód od domku, a następnie na lodowcu usianym pęknięciami. Północno-zachodni grzbiet należy ominąć z lewej strony, można się na niego wspiąć w dwóch miejscach, albo na samym początku, co znacznie wydłuża wspinaczkę i czas potrzebny na wejście, albo z przełęczy poniżej ostatnia część kalenicy. Wybraliśmy pierwszy wariant. Z jednej strony chcieliśmy się wspinać, z drugiej nie podobało nam się już wspinanie się po lodowcu. Plan był taki, żeby nadążać za upływem czasu i jak tylko uznamy, że nie zaczynamy „nadrabiać”, schodzimy z siodła do normy i kończymy wspinaczkę po niej, przecież mieliśmy jeszcze wycieczkę do samochód i wieczorny powrót do Pragi.

Nordgrat - grzbiet NW na Großvenediger

Kalenica jest fotografowana od dołu, normalna ścieżka poprowadzona z lewej strony, nie jest widoczna na zdjęciu. Zejście z grzbietu przez pierwsze siodło śnieżne jest dość niebezpieczne, ponieważ nachylenie stoku wynosi około pięćdziesięciu stopni, część wyprawy próbowała tego. Grzbiet nie jest zabezpieczony, większość odcinków wspinaczkowych ma stopień trudności 1–2, jednak ekspozycja jest znaczna. Jedyne miejsce „dla trzech“ w pierwszej części zabezpieczaliśmy w sposób ciągły, resztę grzbietu szliśmy bez zabezpieczenia. Trudniejsza wspinaczka występuje tylko na ostatnim odcinku, jest jedno miejsce ocenione na 4, ale jest wyposażone w borháky. Ostatecznie zapadła decyzja o zejściu z grzbietu i zejściu z siodła przed ostatnim odcinkiem, głównie ze względów czasowych. Szczyt zdobyliśmy wtedy w normalny sposób, natomiast fakt, że zeszliśmy z grzbietu na wysokość około dwustu metrów, zadbał o wyczyny sportowe, abyśmy mogli następnie wejść na nie przez lodowiec.

Nordgrat - grzbiet NW na Großvenediger
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Na grzbiecie

Widok na górę. Nawet podwójna wspinaczka może czasami zająć osobę.

Na grzbiecie
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Na grzbiecie, około 200 metrów od szczytu

I tu, w tym miejscu, Lucka i ja postanowiliśmy wrócić do normalności. Było to w śnieżnym siodle przed ostatnim odcinkiem, gdzie na mapie topograficznej zaznaczono możliwość odwrotu. My, dziewczyny, od czasu do czasu słuchamy mapy. Chłopcy byli odważniejsi, schodząc około godziny przed nami na siodło, gdzie na mapie widnieje wykrzyknik i napis „steiles – eis, firnfeld”. Następnie przyznali, że muszą zejść na linie z jednej sekcji.

Na grzbiecie, około 200 metrów od szczytu
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Szczyt śnieżny grzbiet Großvenediger

Großglockner jest ukryty po prawej stronie chmur. Krzyż na szczycie Großvenediger znajduje się zaledwie kilka metrów od hotelu.

Szczyt śnieżny grzbiet Großvenediger
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Górny krzyż

Szczyt Großvenediger. Widok na wschód, gdzie znajdują się oba praski domki.

Górny krzyż
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com
Górny krzyż
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Górny krzyż

Staliśmy pod krzyżem o wpół do dziesiątej, tego dnia schodziliśmy jeszcze do chaty Kürsingera, schodziliśmy z chaty do samochodu i wracaliśmy do Czech.

Widok na grzbiet Z i NW z góry

Widok z krzyża szczytowego na zachodnią i północno-zachodnią grań. Zachodni grzbiet – po lewej – jest również trudny do AD, po prawej jest Nordgrat, na który poszliśmy.

Widok na grzbiet Z i NW z góry
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Widok Großvenediger z Keeskogel

Oba grzbiety wciąż od dołu. W punktach Nordgrat Lucka zachodnia grań jest do niej prostopadła. Zachodnia grań wspina się z przełęczy śnieżnej tuż poniżej szczytu, więc jest mniej czasochłonna niż północna grań.

Widok Großvenediger z Keeskogel
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com

Großvenediger - Zobacz przez pęknięcia

Pęknięcia zaczynają się masowo, gdy tylko wejdą w lodowiec, od miejsca, w którym zrobiono zdjęcie, ma około tysiąca metrów wysokości do szczytu.

Großvenediger - Zobacz przez pęknięcia
Autor: Markéta Fibigerová © gigaplaces.com
Oklaskuj autora artykułu!
Udostępnij to:

Praktyczne informacje

Część gigisty

Lista gigantów: Alpejskie wspinaczki na szczyty powyżej 3500 m

Zdecydowana większość szczytów Alp powyżej 3500 m npm należy już do najtrudniejszych z koniecznością pokonywania śniegu i lodu.… Kontynuuj czytanie

Alpejskie wspinaczki na szczyty powyżej 3500 m
Część gigisty

Lista gigantów: Najpiękniejsze przejścia górskie w Austrii

Austria oferuje niezliczone niesamowite wspinaczki górskie, znajdziesz tu również tysiące gór. Przyjrzyjmy się najsłynniejszym i… Kontynuuj czytanie

Najpiękniejsze przejścia górskie w Austrii
Dzięki!

Czy byłeś tam? Napisz recenzję tego miejsca

Już ocenione 1 podróżny

Czy byłeś tam? Napisz recenzję tego miejsca

Musisz być zalogowany, aby opublikować recenzję lub