Tour Umlung - Markha

Dolina za Umlung jest szeroka i pełna pól i innej roślinności. Na horyzoncie widać już skalny cypel, na szczycie którego znajduje się klasztor Tachi.

Po półtora kilometra marszu z Umlung, pola się kończą, a mały wąwóz zaczyna się tuż przed ujściem rzeki Markha do rzeki Charcham Chu. Wysoko nad nim znajduje się klasztor Tachi zbudowany w skalnej ścianie. Prowadzi do niego stroma ścieżka, więc musisz się na nią wspiąć.

Pod klasztorem znajdują się ogromne chorteny, po których można wygodnie chodzić.

Tuż pod klasztorem znajduje się ujście Markha do rzeki Charcham Chu. Przez dolinę Charcham można wspiąć się na przełęcz Rabrang la i kontynuować pełną przygód podróż do Zanskaru. Na tym terenie znajduje się most nad rzeką, ale czasami jest on burzony, więc przygotuj się na potencjalne brodzenie. Stara droga prowadzi po kamienistym zboczu na prawo nad rzeką, ale w kilku miejscach jest zburzona, więc dziś nie nadaje się do użytku.

Dziś po tym odcinku następuje już zakurzone dno doliny. Niestety stara droga budowana i remontowana od pokoleń na zboczu góry kilka metrów nad rzeką jest obecnie nieprzejezdna.

Być może najciekawsza formacja skalna czeka na Ciebie w niewielkiej odległości – monumentalny skalny pies górujący nad doliną rzeki.

Po drodze od czasu do czasu spotkasz samotnego chortena. Przez cały ten etap miniesz pozostałości starej drogi na zboczu.

Przez ostatnie kilkaset metrów tego etapu ścieżka prowadzi stosunkowo wysoko nad rzeką po tak jałowej skalistej równinie.

Wreszcie pojawiają się zielone pola i domy rozrzucone wśród formacji skalnych – to taktycznie położona wioska Markha u ujścia bocznej doliny, przynoszącej więcej wody z lodowców w Stoku Kangri.

Skalny cypel z pozostałościami zamku i wieloma chortensami dzieli wioskę Markha (3770 m npm) na dwie części. Ze wszystkich stron rozpościera się piękny widok.

Ze skalistego cypla rozciąga się ładny widok na dolinę, z której przed chwilą przybyliście.

Boczna, kanionowa dolina prowadzi do głównego grzbietu Gór Stok (ok. 10 km do grzbietu), ale nikt nie korzysta z tej ścieżki do wspinania się po górach.