Podejście na Mount Errigal

Początek wędrówki prowadzi z parkingu u południowo-wschodniego podnóża góry z wysokości 220 m n.p.m. Z parkingu widać górę dobrze, bo wznosi się bezpośrednio nad głową.

Początek ścieżki prowadzi początkowo wzdłuż rzeki lekko w górę. Jednak ścieżka znacznie się zmienia i przy każdej większej erupcji może się zmieniać, w zależności od tego, dokąd płynie główny strumień opadów. Zdecydowanie polecam noszenie butów z goretexu, najlepiej powyżej kostki, wtedy możesz znaleźć drogę w dowolnym miejscu. Dolna część wzniesienia składa się z terenów podmokłych lub przez większość sezonu podmokłej trawy.

Odwiedzaliśmy Errigal od początku czerwca i mieliśmy okazję zobaczyć go pod kocem roślinnym, które w okresie kwitnienia mają wierzchołek utworzony z puchu, który jest jednak wystarczająco odporny na silne irlandzkie wiatry.

Po krótkim czasie ścieżka zmienia się z podmokłej łąki prosto w rumowisko i stamtąd też zaczyna się ostro wspinać. Mniej więcej w połowie wspinaczki jesteś wystarczająco wysoko, aby się cieszyć. Z drogi rozciąga się piękny widok na Lough Altan i okoliczne 500-metrowe wzgórza. Wycieczkę warto zaplanować na bardziej suchy dzień, ponieważ podczas ulewnego deszczu poruszanie się po gruzach jest bardzo śliskie.

Pogoda w Irlandii jest bardzo zmienna, więc zdarzyło nam się w czerwcu, że zaplanowaliśmy wycieczkę na dzień, kiedy było ładnie, ale co godzinę nadciągała chmura z małym i intensywnym deszczem. W naszym przypadku taką chmurę złapaliśmy dokładnie w momencie, gdy staliśmy na szczycie góry po około godzinie wspinaczki. Nie chcieliśmy tracić godziny pracy bez widoków, więc wyciągnęliśmy parasole (niezbędny sprzęt, gdziekolwiek się wybierasz w Irlandii) i czekaliśmy na górze pod zawietrzną, aż chmura odleciała po 20 minutach. Idealny na małą przekąskę, nie wszyscy jesteście mokrzy, a mimo że mieliśmy wodoodporną odzież wierzchnią, ten sposób na przetrwanie krótkiego deszczu opłaciło się kilka razy.

Dobrze było czekać na górze, bo szkoda byłoby stracić taki widok. W przypadku zejścia w deszczu nadal będzie to spowodowane śliskimi kamieniami przy złamaniu nogi. Górny koniec drogi prowadzi wzdłuż samego grzbietu góry, skąd rozciąga się piękny widok na leżące poniżej jeziora Dunleway i Nacung oraz leżącą między nimi miejscowość Dunlewy.

We wsi Dunlewy, położonej pod górą między jeziorami, znajduje się, jak prawie w każdej irlandzkiej wiosce, kościół katolicki z cmentarzem. Ten kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa zapewnia spełnienie nie tylko wiernym znajdującym się wewnątrz kościoła, ale także przechodniom, których widok na malowniczy kościół na tle góry Errigal z pewnością zostanie zapamiętany.

Ponieważ mieliśmy ze sobą namiot i mogliśmy znaleźć tak wielkie opuszczone miejsce, za groblą między jeziorami z widokiem na majestatyczny Errigal, aby obozować i w pełni cieszyć się genius loci tego miejsca. Na miejsce można było dojechać autem i choć darmowe biwakowanie w Irlandii jest już na granicy tego, czy i gdzie jest na wakacjach, był tylko znak zakazujący łowienia ryb, czego nie mieliśmy zamiaru robić.